Tür: Gizem, Gerilim, Psikoloji

Süre: 90 dakika

Yönetmen: Stuart Hazeldine

Senaryo: Stuart Hazeldine

Senaryo(Kitap): Simon Garrity

Görüntü Yönetmeni: Stephen Barton – Matthew Cracknell – Tim Wooster

Müzisyen: Matthew Cracknell – Stephen Barton

Yapımcı: Stuart Hazeldine

Oyuncular: Luke Mably – Colin Salmon – Jimi Mistry – Nathalie Cox – Pollyanna McIntosh – Gemma Chan – Adar Beck – Chris Carey – John Lloyd Fillingham – Chukwudi Iwuji

 

Filmin konusu gizemli bir şirkette iş sahibi olmak için aday olan 8 yetenekli kişinin bu seçimde son aşamaya gelirler ve bu sınavda bir soru ve tek bir cevap vardır. Sınavda güvenlik ve gözetmen ile iletişime geçmek herhangi sebepten dışarı çıkmak ve kağıdına zarar veren herkes sınavdan atılmaktadır. İlginç olan şey gözetmen sınavda değildir kameraya bakıp bile konuşsanız diskalifiye olursunuz. Tek bir cevap olması için bir de soru olması gerekir. İşte kağıt boş ve soru yok bu 8 kişi beyin fırtınası yaparak soruyu bulmaya çalışır…

 

Açıkça söylemem gerekirse toplamda on oyuncunun oynadığı bu filmi izlemeden önce dediğim tek şey tek bir mekan ve on oyuncunun olduğu bir filmden fazla bir şey bekleyemem. Filmi izledikten sonra yanıldığımı farkettim ve ön yargılı davranmadığım için sevindim.Film konu olarak çok farklıydı ki bir filmin hoşuma gitmesi için dünyanın en iyi efektlerine sahip olmasına gerek yok sadece farklı ve özgün olsun. İşte bu film bunun en büyük örneğidir.

 

Dikkatli izlemeniz gereken bir film. Oyuncuların bütün detayları dikkatle inceleyip beyin fırtınası yapıp soruyu bulma çabaları ister istemez bütün detaylara dikkat edilmesi gerektiğini anlatıyor. Filmde toplumsal davranışlar fazlasıyla ön planda ama bazen mantığın yerine vicdan devreye giriyor ve insancıl değerler ön plana çıkmaya başlıyor. Filmde fikirler kurgu ve karakter sergileme yolu ile izleyiciye aktarılmaya çalışılmış. Aksiyon ile diyaloglar arası denge çok iyiydi. Fikirleri aktarmak için sembollere başvurulmamış. Filmi kesinlikle pasif olarak izlemenize imkan yok yeterince dikkatli izlerseniz kendinizi filmin içinde gizemi çözüyor olarak görebilirsiniz. Film sizi ister istemez düşünmeye itecektir.

 

Olaylara bakacak olursak filmde ikincil olaylar mevcut ana konuyu bırakıp karakterler kendi aralarında iç çatışmalara girip ikincil olaylar yaratıyorlar. Konu tamamen hayal ürünüdür gerçeklikle hiçbir alakası yoktur. Dağınık ve tutarsız bir olay örgüsü yok yani çatışma ve mücadeleler unsurları iyi belirlenmiş. Olaylar ve aksiyonlar çok hızlı akıyor ki tek bir mekanda çekilen bir filmde olay ve aksiyonun yavaş akması izleyiciyi sıkabilirdi. Etki – tepki ile olaylar birbirine bağlanmış. Çatışma hem psikolojik bir eylemi hemde bir şiddet eylemini yansıtıyor. Filmdeki nefes kesen izleme ögesi filmde de olduğu gibi ”Soru ne ?” sorusunun cevabıdır.

 

Birincil tipler sınava giren sekiz adaydır. İkincil tipler ise gözetmen ve güvenlik görevlisidir. Tiplerin ana aksiyon ile doğrudan ilişkileri vardır. Her tip bir değeri simgeliyor. (Bencil, Zeki, Kurnaz v.b….) Tipler endişeli, meraklı ve korkulu olarak yansıtılmış.Olaylar tiplere bağlı olarak gelişiyor. Tipler genellikle güçlülük, egoizm, korku ve başarı güdüsüne göre hareket etmektedirler ve bu güdüleri gayet iyi yansıtmaktadırlar.

 

Oyuncular iç duygularını dışarı yansıtmakla başarılıydılar. Diyaloglar fazlasıyla akılcılığa ve hayal gücüne dayanıyordu bazen ise esprili diyaloglar vardı. Jestler ve mimikler oyuncuların bulunduğu durumdaki duygularını izleyiciye aktarmakta başarılıydılar. Aksiyon ve diyaloglar birbiri ile uyum içindeydi.

 

En önemli ve en dikkat ettiğim unsurdan yani dekordan bahsetmek istiyorum. Film doksan dakika boyunca bir odanın içinde geçiyor. Eğer film sınav üzerine kurulu olmasaydı filmi yerden yere vurmuştum ama bu film için en iyi tek mekan unsuruydu izleyince anlayacağınıza eminim. Dekorlar ne ilginç ne sıkıcı klasik modern bir iş merkezindeki bir odayı anımsatıyor. Dekorlar fazla inandırıcı değil dekorlardaki yapaylık azda olsa anlaşılıyor.

 

Filmsel zamanın ve mekanın iyi kullanıldığını düşünüyorum. Her ne kadar mekan kısıtlı olsa da çekimleri bir tiyatro havası vermemiş. Kamera hareketleri rahatsız etmiyordu. Mercekler odak uzaklığına göre uygun yerlerde kullanılmış. Fon ön plandaki ilgi merkezini dağılmıyor. Işıklandırma sahne ve plana uygun ve ışıkta pek bir yapaylık göremedim. Bunu söylemeden geçmek istemiyorum filmde ışık tiplerin ruh halini çok iyi yansıtmış.

 

Anlatım tekniği başarılı. Akış planı statik. Kurgu hızlı ve çok iyiydi. Sahneler ve planlar zamana uygundu. İç ritm hızı fena değildi. Bağlantılar anlaşılabilirdi. Sekans geçişler karmaşık değildi. Ruh halini yansıtan planlar konunun gelişimini unutturacak şekilde değildi.

 

Önemli bir unsur olan ses’e geldik. Ses yüksekliği iyiydi. Diyaloglar net ve anlaşılırdı. Müzik aksiyon ile uyumluydu. Müzik her zaman fonda değildi.

 

Vakit geçirmek için izlenecek güzel ve keyifli bir yapım.