Kürt yönetmen Bahman Ghobadi son filmi ile 62. Cannes Film Festivali 'Un Certain Regard' bölümünde Jüri özel ödülü ve François Chalais olmak üzere iki ödül birden aldı. İran hükümetinden izin alınmadan 17 günde çekilen film İran’da yasaklı filmler listesi arasında yerini aldı.

          Film İran’daki yasaklı müzisyenler, rejim sorunu ve baskısı gibi birçok konuya gönderme yapıyor. Müzikleri rejimce yasaklı bulunan Nadir ve Nigar, müziklerini yapabilmek için yurtdışında konser vermeye çalışıyorlar. Gruplarını kurmak için müzisyenler ararken karşılaştıkları yeraltı konserleri ve müzisyenler İran’daki durumu açıkça ortaya koyuyor. Ahırlarda, yeraltında kurulan derme çatma tünellerde, boş tarlalarda, binaların çatılarında kurulmuş çeşitli yerlerde müziklerini herkesten sakınarak yapmaya çalışan gençlerin durumu gözler önüne seriliyor.

          İran’ın dışarıya karşı kapalı duruşu sayesinde oluşan önyargılarımızı perdenin diğer tarafına taşıyan Bahman Ghobadi İran’da ne kadar çok yetenekli genç olduğunu ve rejimin bunları nasıl gölgelediğini ustaca yansıtıyor. Film izlendiği kadar dinlenmek için de yapılmış sanki. İran’daki çeşitli grupların tanıtımını yapan filmin müzikleri birçok İranlı gruptan oluşuyor. Filmi izlerken ister istemez kendi ülkenizle karşılaştırmalar yapıyor ve düşüncelere boğuluyorsunuz. Filmin belki de en güzel yanı müzikleri. İran hakkında daha geniş bilgi sahibi olmak isteyenlerin kaçırmamasını tavsiye ediyorum. İyi seyirler.